Semigrant: wonen in twee landen

Bent u ook een semigrant: iemand die half in Nederland woont en half in het buitenland? Steeds meer tweede huis bezitters beperken zich niet tot de vakanties maar brengen een flink deel van het jaar door in hun tweede huis in het buitenland.

Petra en Roelof hebben een luxe appartement in het zuiden van Spanje. Petra: ‘We zitten van oktober tot december in Spanje, met de feestdagen zijn we weer in Nederland, in januari gaan we weer naar Spanje en meestal komen we pas in april weer terug. In de zomer zijn we altijd in Nederland. De meeste verjaardagen in de familie zijn in de zomer, op deze manier missen we niet zoveel van het familieleven. Ons appartement verhuren we in het hoogseizoen, van de opbrengst kunnen we er de rest van het jaar bijna gratis wonen. We doen dit nu al vijf jaar, sinds Roelof met de VUT is. Het bevalt ons prima.’

Thuis
Toch zouden Petra en Roelof zich niet definitief in Spanje willen vestigen. Petra: ‘Ik vind Spanje heerlijk, vooral als het in Nederland zo koud en grijs is. Maar ik zou Nederland niet willen missen. Het voorjaar en de zomer zijn hier heel fijn, in Spanje is het me dan toch te warm. Als we in het voorjaar weer in Nederland komen voelt het als thuiskomen, hoe fijn we het in Spanje ook hebben. Dit is toch ons thuis.’

Freelance
Wonen in twee landen is niet alleen voorbehouden aan gepensioneerden. Hans en Linda brengen met hun dochter Isabel een flink deel van het jaar door in hun huisje in Frankrijk. Hans: ‘Linda en ik werken allebei freelance. We werken vanuit huis en de meeste contacten gaan via de telefoon en email. Als we in Frankrijk zijn werken we gewoon door, de meeste opdrachtgevers weten niet eens dat we in Frankrijk zitten. We plannen het zo dat we voor belangrijke vergaderingen weer op tijd terug zijn in Nederland. Voor Isabel is het heerlijk om lekker buiten te kunnen rondrennen. We wonen in Amsterdam op een flat, het is hier voor haar echt het walhalla.’

Luxe positie
Hans: ‘Ik besef dat we in een hele luxe positie zitten. Niet alleen met ons werk, maar ook met Isabel. Ze is nu twee, als ze straks naar school gaat verandert er wel het een en ander. Dan zijn we meer aan Nederland gebonden en kunnen we alleen in de schoolvakanties naar Frankrijk.’

Pindakaas en hagelslag
Ook Hans en Linda willen zich niet definitief in Frankrijk vestigen. Hans: ‘Nederland is onze thuisbasis, maar Frankrijk heeft wel een plekje in onze harten veroverd. We hangen een beetje tussen twee landen in. Als je langere tijd in een ander land verblijft kun je je eigen land van een afstandje bekijken. Je ziet de dingen veel scherper. En dat werkt andersom ook: Frankrijk is een prettig land maar heeft ook z’n eigenaardigheden. Maar we blijven altijd Nederlanders, met beschuit, pindakaas en hagelslag.’