Tweede huis in Frankrijk - Een spoorweghuisje

Paula en Jan de Vliet kochten negen jaar geleden een tweede huis in Frankrijk, een spoorweghuisje in midden-Frankrijk. Paula: 'Wonen langs het spoor heeft zijn charme, de zes treinen per dag bepalen ons ritme'.

Frankrijk is net ver genoeg om buitenland te zijn, maar ook weer niet te ver weg. In Limousin, een rustig gebied in midden-Frankrijk, kochten Paula en Jan de Vliet negen jaar geleden een spoorweghuisje. ‘Een kennis had een oud stationnetje gekocht, via een Nederlandse organisatie die bemiddelt bij de aankoop van huisjes langs de spoorlijn,’ vertelt Jan. ‘ We raakten geïnteresseerd en zijn in de vakantie alle spoorweghuisjes in de streek gaan bekijken. Het eerste huisje dat we hadden bezichtigd is het uiteindelijk ook geworden. Direct langs de spoorlijn. Voordat we tot de koop besloten, hebben we onze camper enige dagen naast het huis gezet. Belangrijk, want dan weet je ook hoe de situatie ’s avonds en ’s nachts is, bijvoorbeeld met het oog op geluidsoverlast.’

Voor ƒ20.000 (€ 9075) werden Paula en Jan uiteindelijk de nieuwe eigenaars. ‘Voor dat bedrag koop je vooral een heel stevig casco, dat gebouwd is om jarenlang de druk van de passerende treinen te weerstaan,’ zegt Jan. ‘Overigens stellen die treinen in de praktijk niet veel voor. Het is een typisch boemellijntje. Leuk detail is dat we de sleutel van het huis moesten ophalen bij de Franse spoorwegen.’ Er moest veel aan het huis gebeuren – eigenlijk was er alleen maar een watertappunt. ‘We wonen in de buurt van andere Nederlanders,’ zegt Paula. ‘Aanvankelijk hadden we daar onze bedenkingen over, maar in de praktijk is het heel prettig. Zo hebben we gezamenlijk een grasmaaimachine aangeschaft.’

Voor de bemiddeling bij de aankoop betaalden ze destijds ƒ 2.500 (€ 1132) ‘Je betaalt voor het gemak, want het bemiddelingsbureau regelt alles voor je,’ aldus Jan. ‘ Van het koopcontract tot de transactie bij de notaris. Heel prettig, want zeker een Franse notaris kan de zaak behoorlijk traineren.’ De omgang met de Fransen vraagt sowieso enige aandacht. ‘Ze hebben van buitenlanders het beeld dat ze alleen maar nemen en niets teruggeven aan het land,’ zegt Paula. ‘Wij zijn getrouwd in het dorp en dat heeft veel goodwill opgeleverd. De burgemeester heeft ons getrouwd, een speciale ervaring.’

Ieder jaar brengen Paula en Jan ongeveer twee maanden in hun Franse huis door. ‘Wonen langs het spoor heeft zijn charme,’ zegt Paula. ‘De zes treinen die elke dag langskomen bepalen zo’n beetje ons ritme. Als de trein van 22.30 uur is langsgekomen, gaan we meestal naar bed.’